Yapma,
Etme,
Dur ustası gelsin baksın arızasına falan dedimse de dinlemedi beni aslan gibi oğlum.
Sonrasın da,
“çok uğraştım” tahta vurdum,
Sandalyeyi çektim altından,
Tepik attım kurtarmak için,
Parçalandım,
Didindim
Ama
Yetmedi gücüm görmeğim düşmana,
Aldı elimden aslan gibi oğlumu “titrete titrete” demişti rahmetli Hacı babam elektrik akıma kapılarak can veren İsmet abimin ardından.
Yani;
Elektrik çarpması denince henüz birkaç yaşındayken ben,
Elektriğin çarpıp öldürdüğü İsmet abim gelir aklıma hep.
Youtube kanallarında,
Yandaş olmayan televizyonlarda izliyor,
Yine yandaş olmayan gazetelerden okuyoruz;
“milleti elektrik çarptı!”
Şimdilik ölen yok!..
Hal böyle olunca tepik vurmaya,
Tahta ile ittirip-kaktırmaya,
Sandalye çekmeye gerek de yok milletin altından.
Ancaaakkk!
Edison´nun buluşundan başlayarak,
Osmanlı saray macerasından sonra,
Cumhuriyetle tüm ülkeye yayılan elektriğin ilk defa yüzde yüz yirmi yedi´ye varan zamcığı ile birlikte millet öyle bir hale geldi ki fatura elin de, bin tahta yese kafasına, ıh demeyecek nerdeyse ölüm paçasından tutsa bile.
Yani;
İşin şakası bir yana,
Başta memleketin orta direği dediğimiz esnaf bu faturaların altından kalkamaz.
Çiftçi hiç kalkamaz,
Çiftçi kalmazsa kentli kalkamaz,
Kentli kalkamazsa asgari ücretli kalkamaz,
Asgari ücretlinin kalkamadığı yerde emekli kalkamaz,
Emeklinin kalkamadığı yerde ise eli böğründe parkta bahçede ona buna laf atıp “çıkar bakıyım telefonunu” diyen gamsız dayı, pert olur…
Ve yine hal böyle olunca,
Mecazi anlamda benzettiğim milletin ölümü,
Şaka götürmeyen essağa dönüşür…
Umarım ve inşallah bizi yönetenler ne yaptıklarının farkına, çok geç olmadan varırlar..!