Çay eken,
Mısır biçen,
Fındık toplayıp,
Bostan sulayan kim varsa kapatmış gözlerini,
Duymamış kulakları!..
Çıkmamış sesleri,
Lal olmuşçasına sanki.
Vermemişler en ufak bir tepki,
Kıpırdamamış,
Yatmışlar adeta ölüm uykusuna,
Otuzun üstünde HES kurulurken Giresun derelerinin üstüne.
Neticede,
Bir günde,
Aniden,
Şappadak gelmedi felaket…
On yılların yanlış politikası,
Çarpık ve abes yapılanma,
Ve
Bu yapılanmaya uygulanan akla zarar af, neticesiydi geçen hafta yaşanılanın.
Ne ilk di,
Ne son olacak bu ve benzeri felaketler,
Aynı kafa, aynı mantalite ve uygulamalarla ülke yönetilmeye devam edildiği sürece…
Mis kokulu domatesimiz vardı.
Kütür kütür kütürdeyen ısırıldığında hıyarımız,
Hindi eti kıvamındaydı patlıcanımız.
Bamya,
Ayşe kadın,
Yada
Sıktığında suyu fışkıran sırık fasulyemiz vardı.
Heyecanlandık orta Anadolu rafinerisi kurulurken topraklarımıza…
Sevindik,
Coştuk,
Gururlandık çocuklarımız gurbetçi olmadan ayağının dibinde iş bulacak,
Memleket katma değer kazanacak,
Zenginlikler içerisinde musmutlu yaşam süreceğiz diye hep birlikte…
Kaybettiğimizin,
İleride kaybedeceğimizin hesabını yapmadan,
Yapanlara kulak tıkayarak üstelik!..
O nedenle,
Hooop!..
Uygun mu değil mi,
Diksen adam yeşerecek tarlalarda rafineri olur mu-olmaz mı diye sormadık Allah için tıpkı Giresun halkı gibi;
Uyuduk!..
Üstüne iki tanede elektrik santrali kurduk kapatmışken birini,
Merak ediyoruz domat-patlıcan-biber-fasulye,
Isırıldığında kütürdeyen “ hıyarın,” şimdi ısırıldığında niye kütürdemediğini…
Meyve falan hak getire zaten!..
El netice:
Giresun kadar olmasa da canımızı yakmıştı “sel” felaketleri bizim ama, bunların üstüne tüy dikecek korkum benim, doğru düzgün denetlenmediğine inandığım rafineri atıklarının depolanması ve imhası ve iki elektrik santralinin bacalarından çıkan gazların havaya yayılması ve atıklarının imhası neticesinde oluşan hava ve toprak kirliliği,
Ve
Buna bağlı olan “insan” hastalıkları!
Umarım,
Ve
İnşallah düşündüğüm nedenle değildir bu yıl sebzelerin olmayışı!..